Þá er fyrsta keppni sumarsins afstaðin, mánuði fyrr en við erum vön. Dagarnir fyrir keppnina voru ár og öld að líða enda mikil tilhlökkun að komast aftur á línu. Ég var að koma til baka eftir árspásu, undirbúningurinn búin að vera í minnsta móti enda mikið að ske í mínu lífi þessa dagana. Ég byrjaði í fullu námi núna fyrir jól sem stendur samfleytt fram á næsta ár, svo ég verð í skólanum í allt sumar, alla virka daga. Við hjónin keyptum okkar fyrsta hús í desember og eigum von á litlu kríli í nóvember, svo að hugurinn er kannski ekki búinn að vera alveg við hjólið uppá síðkastið. Ég varð einnig fyrir því að viðbeinsbrotna tveimur vikum fyrir mót svo að dagarnir fyrir keppni eyddi ég mestum hluta fyrir framan skjáinn.

En keppnin hófst samt sem áður við frábærar aðstæður á Bolaöldusvæðinu, í frábæru veðri. Ég byrjaði daginn á að pósta hraðasta tíma í tímatökum, 2 sekúndum hraðari en næsti maður. Það er svosem ekki frásögu færandi nema að sá tími kom á fyrsta hring! Fyrsta motoið fór svo af stað, ég tók holeshotið og stakk eiginlega bara af. Viktor veitti mér baráttu á fyrstu hringjunum og fór fram úr mér. Ég náði hinsvegar að svara aftur í næstu beygju og jók svo bilið hægt og sígandi út motoið.
 

Í seinna motoinu var aðeins meiri spenna. Bjarki tók holeshotið og við Viktor fylgdum fast á eftir. Viktor tók fljótlega frammúr mér og svo fylgdumst við að frammúr Bjarka. Viktor stakk eiginlega bara af á fyrstu hringjunum á meðan ég komst engan veginn í gírinn. Það var ekki fyrr en helmingur var liðin af motoinu sem ég fann 5.gírinn og saxaði bilið á Viktor. Undir lokin var ég kominn mjöög nálægt honum og ætlaði að setja hann upp á seinasta hring, ég yfirstökk einn pallinn í brautinn sem hann hægði á sér við, og var kominn alveg við hlið hans, en lendingin klikkaði því miður og þar fór sjensinn.
 

Úrslit dagsins urðu því þannig að við Viktor deildum 47 stigum, en hann sigraði daginn þar sem hann vann seinna motoið. Kári hirti svo þriðja sætið.

Ég vil þakka öllum sponsorunum mínum:

Suzuki
Dunlop
DC
Fitness Sport
TCX skór
Lífsstíll Líkamsrækt
North Rock
No-Toil

Ég vil koma á framfæri þökkum til konunnar minnar, Söru Dís, fyrir frábæran stuðning í sportinu. Á meðan hún hefur verið með ógleði síðustu þrjá mánuði að þá hefur hún rekið mig út að hlaupa eða hjóla og eldað svo mat fyrir mig þegar ég er búinn. Hún heldur alveg í mér baráttu viljanum. Hún fær alveg 11 stig af 10 mögulegum.

Sérstökum þakklætiskveðjum vil ég koma svo til Pálma hjá Suzuki, hann stendur sig vonum framar í liðstjóramálum og er búin að gera Suzuki liðið að flottasta liðinu í mótinu. Andinn og liðsstemningin hjá liðinu er gríðarleg og hópurinn nær vel saman. Þetta sumar lofar hrikalega góðu fyrir Suzuki, en ef mér skjátlast ekki að þá leiðum við stigakeppni liða bæði í unglinga og meistaraflokk.

Til hamingju Viktor með sigurinn, og allir þeir sem unnu til verðlauna á laugardaginn. 

Sjáumst hress á Selfossi 17. maí ! 

-myndir fengnar að láni hjá Búa Þ Birgissyni á facebook. 

Árið 2010 var staðan orðin þannig að ég þurfti að taka stóran sveig framhjá hjólinu í skúrnum því ógeðið á motocrossi var orðið svo mikið. Eftir að ég kom heim frá Belgíu í apríl það ár, held ég að ég hafi æft án þess að ýkja það, 4x-5x allt sumarið í það heila. Ég var algjörlega búin að fá nóg og ég ákvað að þetta yrði mitt síðasta ár. Vorið eftir fékk ég smá áhuga, hann var þó ekki mikill en ég tók þá ákvörðun að vera með. Þegar nær dró keppnistímabili var mér farið að snúast hugur og fyrir fyrstu motocross keppnina ákvað ég að vera ekki með meira það sumar. Alls kyns sögur urðu til hvers vegna ég var ekki að keppa,en fyrst og fremst var það mín ákvörðun að vera ekki með. Í kjölfarið skilaði ég inn bílprófsskírteini en mín beið prófmissir í 6 mánuði. Ég hefði ekki þurft að skila inn skírteininu á þessum tímapunkti, og hefði alveg getað keppt hefði ég kosið það.

Nú er hinsvegar hungrið og ánægjan kominn aftur, meiri en nokkru sinni fyrr. Mér hlakkar til á hverjum degi að fara að hjóla og hef ekki upplifað leiðilegan hjóladag það sem af er tímabils ennþá. Þó svo ég hafi ekki mikinn tíma til að æfa, að þá skipulegg ég mig það vel að þetta á ekki að koma niðrá hjólamennskunni þar sem ég reyni að nýta tímann 110% þegar hann gefst. Nú hefur lífið tekið 180° beygju frá því að ég keppti síðast og maður horfir öðruvísi á hlutina. Að sjálfsögðu kann maður að meta hlutina betur sérstaklega í efnahagsástandi sem þessu. Á meðan aðrir berjast fyrir að halda lífinu í föstum skorðum, er maður að borða kvöldmatinn og blóta því að hafa ekki komist á opnunardag í MotoMos eftir breytingar, þvílíkur hálfviti. 

Ég hitti góðkunningja á Bolöldu keppninni um helgina sem misst hafði konuna sína fyrir hálfum mánuði síðan, eftir 12 ára sambúð, með tvö börn, koma upp veikindi og 7 mánuðum síðar er einsog lífinu sé sópað undan honum. Það fékk mig niðrá jörðina aftur að heyra hann tala, og stressið fyrir síðara mótóið hvarf á 0,1. Elsku Elvar minn, innilegar samúðarkveðjur til þín, hugur okkar er hjá þér.

Toyota Hiace 1998

-Dísel
-5 manna
-4x4
-Beinskiptur
-Ekinn: 336.000

Demparar orðnir slappir, kosta allir 40.000 á fullu verði í umboði
Pústar út einhverstaðar, hef ekki látið kíkja á það.

Verð: 550.000

Myndband af Steven Frossard í Eindhoven, ég spái honum titlinum 2012.

Við Frossard brölluðum margt saman árið 2012 þegar ég bjó í Belgíu, good times :)

3. umferðin í Hollenska meistaramótinu í sandinum í Heerde. Hérna er flott video úr Mx2 flokknum sem Herlings grillaði